Yalnız papatya..

Yalnız papatya.. - her telden var - Blogcu

her telden var

AnaSayfa

Profilim

Arşiv

Hanımlarbasbasa

Hakkımda

papatyadan herkese sevgilerle..

Bağlantılarım

*
*
*
*
*
*
*

Zıyaretcılerım

Bannerim

Eglence

Radyo HanimlarFM

Dostsıteler

YERYÜZÜNDE SİZİN KADAR YALNIZIM..

Sayfalar arasında gezerken başıboş sıkıntıyla, yalnız bir papatya resmine rastladım..
Papatyalar cesur çiçeklerdi bilirdim..
Onlar umudu simgelerdi hani, baharın simgesi..
Mütevazi papatyalar..
Ama yinede kıyamadım, orada öyle yalnız başına kalmasına. Benim sayfamda çok çiçek vardı nasılsa sıkılmazdı, onu buraya getirdim..
Çünkü aklıma takılmıştı..Papatyalar karanlıktan korkar mıydı?
Korkarmıydı yalnızlıktan..
Bilmiyorum doğru yapıp yapmadığımı..
Belki gerçektan kafasını dinlemeye ihtiyacı vardı..
Hani bazan olurya, insan yalnız kalmak, başını dinlemek ve olayları değerlendirmek ister ya..
Papatyanın durumu öyle miydi acaba? Sanmıyorum..
Papatya öyle sağlam ve dengeli görünüyor ki…
İhtiyacı yok gibi buna..
Veya şöyle diyelim belki de benim ihtiyacım var dı, papatyayı sayfamda görmeye..
Malum kış kapıda..
Papatya daha kolay dayanmamı sağlar, karakışa..
Şimdiden özledim..
İnce boynuyla kırlarda bahar rüzgarıyla salınan zarif papatyayı.
Bir ilkbahara daha çıkmayı hayırlısıyla ve papatyayı görmek dileğiyle..
İlkbaharda..

Tarih: , 28/5/2009 Kategori: siir

Yorum yaz

selam

Yalnızlıklar hep yürek burkar.Değişmez papatyada, insanda burukluklar.
Hayatın neresinde olursa olsun insan kendini yalnız hissetmeye görsün.Zamanı sıkıntı basar.Yüreğinin aydınlığı gece karanlıgına döner işte o zamanlar.Bir
dost arar,paylaşacağı,içini boşaltacağı,yalnızlıklarını anlatacağı.Çogu kezde
çevresinde bulamaz böyle,sırdaş olabilecek,sırrı sır yapabilecek dost.İşte o
zaman iyce kararır insanda yürek.Yalnızlık ve yüreğin birtarafının hep boş kalışları yaralar insanı.Ne yapsa ne ile uğraşsa hep hisseder içindeki o kara
yalnızlıgı.
Hayat hep böyle gitmez.Tatlı süprizleri de vardır hayatın.Ummadıgın bek-
lemediğin yerden dost diyebileceğin,işte yüreğimdeki yalnızlıklarımı payla-
şabileceğim insan diyebileceğin biri çıkagelir ansızın.İstersin içini dökmek,
döktükce rahatlamak,rahatladıkca ferahlamak.
Bazende bu dost diyebileceğin insan senden çok önceleri gelmişltir dünyaya.
Veya sen cok geç gelmişsindir.Ne farkederki beden yaşı.Hissedişler ve payla-
şımlar aynı olduktan sonra.Birbirlerini anlayabildikten sonra.Samimi ve dürüst
oldukdan sonra diğer öğelerin ne önemi olabilir ki?
Hayat bir paylaşım içinde olmak değil mi?kim yaşamış tek başına bir dağ başında.Evlilikte bir paylaşım değil mi?İşte insan yüreklerinin birleştirilmesi
değil mi?Konuşarak paylaşarak hayatı renklendirmek değil mi?
Aşk ve sevgi ne kadarda başlangıçta önem verilen duygular olsada zamanla
birşeyler alışkanlıga dönüşüp bu sefer başka yalnızlıklar büyümüyor mu insan yüreğinde..İçi boşalmıyor mu evliliklerin.Çoluk çocuk,el var alem var denilerek
kör topal gitmiyormu hayat.
Papatyalar yalnız ve bende yalnızım diyebiliyor malesef insan.Ne kadar da papatya falına baksan da SEVİYOR çıksa evet seviyor desede insan yüreğinden
içi boşalmıştır bişeylerin.Yalnızlık yalnızlıktır işte,değişmiyor neticede.
Aşk hep taze tutulması gereken bir duygu.Hangi sebze hep turfanda kalabiliyor ki?Mevsimi geçince bekleniyor birdahaki mevsime.
Hep taze kalan sevgi ve aşk sevgiliye duyulan aşk ve sevgidir.Evlilik yoktur arada alışkanlıklara dönmeyen bir tazelik vardır içinde.Kaybetmeme güdüsü
hünerler yaratır ve yaradıcı tutar seveni ve sevileni.Hep sevgili kalabilse insanlar.Tadı daha başka olurdu hayatın ve yaşamanın.
Yalnız hissetmek acı bir hissediş,reçeteye yazılacak ilacı yok.Yüreğinin kıpırtılarını hissettiğin ve hissettiren nerede ise mutluluk için koş.
HAYAT BİRKERE YAŞANIYOR.Tekrarı yok.Herkez önce kendi hayatından mesul.Mutlu kalmasından mesul bence.Öncelik bu olmalı diye düşünüyorum.
Ya ne bileyim işte bu papatya yazını okuyunca boşaldı içim birden.
Sevgilerimle.

Yazan:

benduras Tarih: , 2/6/2009