her telden var

AnaSayfa

Profilim

Arşiv

Hanımlarbasbasa

Hakkımda

papatyadan herkese sevgilerle..

Bağlantılarım

*
*
*
*
*
*
*

Zıyaretcılerım

Bannerim

Eglence

Radyo HanimlarFM

Dostsıteler

kuru dutlu kek

Malzeme
2 yumurta
1 su bardağı şeker.
150 cc süt (3/4 su bardağı)
1/2 su bardağı sıvı yağ
1,5 su bardağı un
kabartma tozu
vanilya
tatlı dut olduğu için 1 adet limon kabuğu rendesi koyunuz.
1 çay bardağı kuru dut (ben beyaz dut kullandım)
Yapılışı:
Şeker, yumurta, lmon kabuğu rendeis ve vanilyayı karıştırıcı ile önce yavaş sonra da hızlı programda karıştırın. Süt ve yağı ekleyip karıştırmaya devam edin. En son unu ve kabartma tozunu eleyerek karışam ekleyin. Kek hazırl olunca elinizle ufalayarak dutları koyun. Dutlar hafif olduğundan unlama vb bir işleme gerek yok pişerken yüzeye ilerleyecektir.

Tarih: , 12/6/2009 Kategori: yemek tarifleri

Yorum (1) |

Yorum yaz | Bağlantı

papatyacan..

Türlü kır çiçekleri arasında
Yerin çok özel bunu bilesin
Bazen bir gelinciğe dost
Kimi zamanda nergizdir sırdaşın

Bazen bir duvar dibinde açarsın
Bazen dimdik durursun
Bazen sebepsiz eğilir başın
Bazen de aşık başına taç olursun
Senin yanında çekinmeden
Ne aşk itirafları olur da
Kimseciklere söylemezsin

Varlığın hastaya şifa
Sevgiliye umuttur
Seni veren de huzurludur
Seni alan da
Kısacası huzursun
Çocuksu neşesin
En umutsuz anda
Açılan falda
Seviyor diye bağırtansın
Sevmiyor çıkarsa falda
Atılıp yeniden bakılansın

Sen saflığın sembolü
Gelinlere yakışan
Sevgiyle yarışan
Öğrenciden öğretmenine akan sevgi
Barışın elçisisin
Seninle dilenir en baba özürler bile
Sen affettirensin
Sen var ya sen papatyacan
Sen cansın
Candansın

Tarih: , 2/6/2009 Kategori: siir

Yorum (1) |

Yorum yaz | Bağlantı

hayat yolun açık olsun oğlum...

Sen şimdi hiçbir şeyin farkında değilsin

O kadar masum ve temizsin ki o kapkara gözlerinle ve sorduğun sorularla tanımaya çalışıyorsun hayatı

Hayat senin için oyundan birkaç arkadaştan çeşit çeşit oyuncaktan ibaret henüz

Okul denince de aklına renk renk boya kalemleri el işi kağıtları ve bunlarla yapılan faaliyetler geliyor Bir de küçük bedenine rağmen sabah erken kalkma zorunluluğu

Daha şimdiden kendince farklı meslekler seçiyorsun Bazen doktor bazen öğretmen bazen subay olmak istiyorum diyorsun

Geçen gün “ Büyüyünce sadece baba olsam yetmez mi anne? “ dedin Büyüyünce çok mükemmel bir baba olacaksın henüz bilmiyorsun

Bilmediğin bir bir şey daha var oğlum

Bu ülkede sana sunulan bu koşullarda istediğin ya da sevdiğin işi yapma şansın o kadar az ki

Zaman içinde her çocuğun başına gelen senin de başına gelecek
Okul hayatının çarkları içinde dönerken yaprak testler özel dersler ve dersanelerle tanışacaksın

SBS OKS ÖSS harflerinin açılımları yaşam biçimin olacak 18 yaş gibi çok erken bir yaşta meslek seçimi yapmak zorunda kalacaksın ve bu koşuşturma içinde elbette senin de bir mesleğin olacak

Korkum ne biliyor musun?

Gelecekte karşıma çıkıp da “ Anne –falan- mesleğim oldu ama ben mutsuzum ” demen

Seni hayata hazırlarken üzerine fazla sorumluluk yüklemek ve istemeden mutlu olmana engel olmak beni şimdiden çok ürkütüyor çünkü her şeyin gelip geçici olduğu şu dünyada mutluluk kadar önemli ve kalıcı hiçbir duygu yok oğlum

Henüz yolun başındasın hiçbir şeyin farkında değilsin

İki gün önce sekiz yıl eğitim göreceğin okulun ana sınıfına başladın

Sen yeni öğretmenin ve arkadaşlarına alışmaya çalışırken onlarla yeni sınıfına doğru yürürken ben de arkandan bunları düşündüm oğlum

Güle güle

Hayat yolun açık olsun

Tarih: , 2/6/2009 Kategori: yazilerim

Yorum (2) |

Yorum yaz | Bağlantı

yeni yazlık bluzlardan örnekler..


Tarih: , 2/6/2009 Kategori: orguler	Yorum (1) \| Yorum yaz \| Bağlantı

şirin kot takımı


Tarih: , 2/6/2009 Kategori: cocuklar icin orguler	Yorum (1) \| Yorum yaz \| Bağlantı

Sevmek Kıyamamaktır...

Sevmek Kıyamamaktır...

Kim en çok severse bizi, o bize en kıyamayandır, çünkü sevmek, kıyamamaktır. En çok kim kıyamaz bize?

Eşimiz mi, çocuğumuz mu, sevgilimiz mi, en büyük aşkımız mı, kardeşimiz mi, eşimiz dostumuz, arkadaşımız mı?

HAYIR!

Koskoca bir hayır işte! Bize en çok annelerimiz kıyamaz! Çünkü en çok onlar sever bizi.

Sanat aşkla doludur, en büyük eserler aşkla yazılmıştır, yapılmıştır, bu doğru. Ama aşk öldürür de çoğu zaman, hasta da eder, ser-sefil de eder, ama “anne” sevgisi yaşatır.

O dünyanın en lezzetli, en uygun sıcaklıktaki, en sevgi dolu besinini “ana sütünü” verdiği gibi verir sevgisini, kendiliğinden, yumuşacık, hiç karşılık beklemeden.

Anne yavrusuna hiç kıyamadığı gibi, hiç kırılmaz da ona, yine kıyamadığından, o üzülmesin diye kırılmaz. Bir de, yüreği o kadar yumuşak, o kadar yumuşaktır ki, ondan kırılmaz.

Annenin hiçbir beklentisi yoktur yavrusundan, hiçbir talebi de yoktur. Kolay kolay belli etmez , derdini, kederini, hastalığını, isteklerini.

Sanki bir tek “sevgi,saygı,ilgi” bekler gibi gelse de, ondan bile vazgeçer bazen, çocuğuna yük ve sorun olmamak için.

Size herkes kıyabilir, sizi herkes kırabilir, en sevdiğiniz, aşkından deliye dönüp, uğruna ömrünü verdiğiniz, anadan babadan tatlı dediğiniz yar, elinizdekini avucunuzdakini
yollarına serdiğiniz evlatlarınız.. Ama anne.. Anne hiç kıyamaz yavrusuna, çünkü en çok o sever.. Bir gün ikinci plana düşeceğini, hatta unutulacağını bile bile, hiç esirgemeden, hiç kısıtlamadan, hiçbir şart koşmadan ırmaklar gibi akıtır sevgisini.

Çünkü o annedir!

Bu özellik yalnız annelere verilmiştir. O her şeye bunun için katlanır, o her şeyi yüze vurmayışı, o pek çok şeyi görmezden gelişi, o şahane suskunluğu bu yüzdendir.

Herkes için en büyük temennim; “anne” sevgisi gibi,”kıyamayan” sevgiler

Tarih: , 2/6/2009 Kategori: yazilerim

Yorum (0) |

Yorum yaz | Bağlantı

eşimi seviyorum..

Vuruldum eşimi seviyoumrum.....
Bir varmış bir yokmuş” diye başlar masallar… Ve “onlar erdi muradına biz çıkalım kerevetine” diye son bulur.
Ortada neler yaşanır o pek bilinmez. Acılar mı çoktur, sevinçler mi? Onu ne yazan olur ne de anlatan.
Ama gerçek olan mutlulukla biten masallardır. Şu dünyada hemen herkesin öyle bir masalı vardır.
Kimi masalların sayfalarına kahkahaların resmi çizilir. Kimininkine ise hıçkırıkların hüznü yazılır…
Peki sizin masalınızda ne yazılar var? Hüzün mü yoksa, neşe mi?”
Eğer o masala mutluluğun resmini çizmek, mutluluğun şarkısını yazmak istiyorsanız?..
Önce geçmişteki acıların üzerini çizin. Kötülükleri mazi mezarına gömün.
Sayfalara “eşimi seviyorum” ve “onu sevmek için bütün yolları deneyeceğim” diye yazın.

Çirkin olan hiçbir şeyi duymayın, görmeyin. Her söze cevap yetiştirmeyin.
Gözünüzü kör, kulağınızı sağır edin. Bu dünya her kötülüğü görecek, her söze cevap yetiştirecek kadar uzun değil.

Eşinizi “sen şöylesin, sen böylesin” diye yıpratmayın. “Sen benim için özelsin, sen bir tanesin” diye motive edin.
Kameralarınızı kusur ve hatalara değil; güzelliklere çevirin.

Negatifliği bırakıp, pozitif olun. Etrafınıza mutluluk ışıkları saçın. Çevrenize huzur meltemi estirin.
Eşiniz aydınlığınızda ferahlamak, huzur melteminizde serinlemek için yanınıza koşa koşa gelsin.
Acıları orada dinsin. Sıkıntıları orada bitsin. Elem ve keder dağları o güneşte erisin.

Eviniz, erişilmez dağların zirvesi olmasın. Eşiniz, o fırtınalar arasında tek başına kalmasın.

Aynı evi, aynı çocukları, aynı odayı ve aynı yastığı paylaşanlar aynı “s e v g i y i” de paylaşsın.
Aynı mutluluğa imza atsın. Aynı huzura doğru koşsun. Şayet “Ben pozitif olamıyorum ya da ne
yapsam eşimi mutlu edemiyorum” diyor ve mutluluğu yakalamakta kararlıysanız?

Hayatta hiçbir şey zor değil. Yeter ki isteyin, yeter ki, başaracağınıza inanın ve gayret gösterin.
Bir de bol bol, dua edin.

Unutmayın, yollar, yürüdükçe aşılır. Dağlar tırmandıkça... Evlilik de bir yoldur. Bazen ufak tefek taşlar olur.
Onları görüp, ümitsizliğe düşmeyin.

Belki koşarken ayaklarınıza taşlar batar, belki yüreğiniz acır. Sonundaki mutluluğu düşünün.
Güzel günleri hayal edin…

Masalınızın sonunun mutlulukla bitmesini istiyorsanız eşinizi sevin...
Ve önsözü “mutsuzlar” son sözü “ayrıldılar” değil, önsözü “sevgi” son sözü “mutluydular” olsun.

Tarih: , 2/6/2009 Kategori: yazilerim

Yorum (0) |

Yorum yaz | Bağlantı

resimlerle şiirlerle geri döndüm

hayat bazen öyle sancılı ki
bazen öyle acımasız ki
insan yüreği öylesine dolu ki
söylemek isteyipte söyleyemedikleriyle
yaşamak isteyip de yaşayamadıklarıyla
büyük bir umut beslersin yüreğinde
büyük sevgileri verirsin bazen
ufacık bir karşılık beklemeden
yalnızca sevildiğini hissetmek
geçer yüreğinden,çok şeymi bu?
beklersin duymak ister yüreğin
ancak duyamazsın çogu kez
işte o zamanlar hayallerinin kırıldığı
kendini en kötü hissettiğin zanlardır
sanki dünya yıkılmıştır
altında kalan sen oluşsundur gibi
hissedersin,gözyaşlarından damla damla
akıtırsın yüreğindeki son kırıntılarını
yalnız hissedersin kendini
tutunacak bir dal ararsın,anlatmak için
sevgini ve de kendini,bulamazssın çogu kez
yalnızlıklarına kahredersin
sevgisizliklerinde birbaşına kalırsın
gözlerinde yaş,kalbinde umutsuz bekleyiş
bilmem ki nereye kadar bu gidiş
değişecek mi kader,hayat gülecek mi
bir gün bana diye geçer içinden
ah! ne zor iş sevmek,sevilmek
Sevipte sevilmediğini hissetmek
bu yolun sonu nerede bilmeden beklemek
bekleyipte hep bu yolun yolcusu olmak
ne zor iş Tanrım sevipte sevilmemek.

Tarih: , 28/5/2009 Kategori: siir

Yorum (2) |

Yorum yaz | Bağlantı

papatya falı..

gözlerini kapa ve bir dilek tut... ama seni sevdğimi hiç aklından çıkarma... ve aç gözlerini şimdi usul usul yavaşça... farz et önünde bir demet papatya ve başla yapraklarını kopartmaya.. seviyor sevmiyor...
Tarih: , 28/5/2009 Kategori: siir	Yorum (2) \| Yorum yaz \| Bağlantı

Yalnız papatya..

YERYÜZÜNDE SİZİN KADAR YALNIZIM..

Sayfalar arasında gezerken başıboş sıkıntıyla, yalnız bir papatya resmine rastladım..
Papatyalar cesur çiçeklerdi bilirdim..
Onlar umudu simgelerdi hani, baharın simgesi..
Mütevazi papatyalar..
Ama yinede kıyamadım, orada öyle yalnız başına kalmasına. Benim sayfamda çok çiçek vardı nasılsa sıkılmazdı, onu buraya getirdim..
Çünkü aklıma takılmıştı..Papatyalar karanlıktan korkar mıydı?
Korkarmıydı yalnızlıktan..
Bilmiyorum doğru yapıp yapmadığımı..
Belki gerçektan kafasını dinlemeye ihtiyacı vardı..
Hani bazan olurya, insan yalnız kalmak, başını dinlemek ve olayları değerlendirmek ister ya..
Papatyanın durumu öyle miydi acaba? Sanmıyorum..
Papatya öyle sağlam ve dengeli görünüyor ki…
İhtiyacı yok gibi buna..
Veya şöyle diyelim belki de benim ihtiyacım var dı, papatyayı sayfamda görmeye..
Malum kış kapıda..
Papatya daha kolay dayanmamı sağlar, karakışa..
Şimdiden özledim..
İnce boynuyla kırlarda bahar rüzgarıyla salınan zarif papatyayı.
Bir ilkbahara daha çıkmayı hayırlısıyla ve papatyayı görmek dileğiyle..
İlkbaharda..

Tarih: , 28/5/2009 Kategori: siir

Yorum (1) |

Yorum yaz | Bağlantı

<- Son Sayfa

Sonraki Sayfa ->

BLOG DESİNG BY EDACA30